เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี เป็นเมืองที่ไม่มีถนนหนทางเหมือนเมืองอื่นๆ แต่กลับเต็มไปด้วยคลองสายเล็กสายน้อยที่คดเคี้ยวไปมา การเดินทางหลักของผู้คนคือการนั่งเรือกอนโดลา และในช่วงเวลานี้ของปี เวนิสกำลังคึกคักไปด้วย “เทศกาลคาร์นิวัล” ผู้คนสวมชุดหรูหราและหน้ากากหลากสีสันออกมาเฉลิมฉลองกันอย่างสนุกสนาน
ในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีโรงเป่าแก้วเก่าแก่ตั้งอยู่ “มาร์โก” เด็กชายผมหยิกศกสวมเสื้อลายขวาง เป็นลูกมือฝึกหัดในโรงเป่าแก้วแห่งนี้ เขาใฝ่ฝันอยากจะเป็นช่างเป่าแก้วที่เก่งกาจเหมือนคุณลุงของเขา แต่จนถึงตอนนี้ เขายังทำได้แค่เป่าลูกแก้วใบเล็กๆ เท่านั้น
เย็นวันหนึ่ง ขณะที่มาร์โกกำลังทำความสะอาดเตาหลอม เขาพบชิ้นส่วนกระจกสีรุ้งแปลกประหลาดซ่อนอยู่ใต้กองขี้เถ้า มันส่องประกายระยิบระยับแม้ในความมืด ด้วยความสงสัย มาร์โกจึงนำมันมาหลอมและเป่าอย่างระมัดระวังจนกลายเป็นหน้ากากกระจกสีสันสวยงาม
เมื่อหน้ากากเย็นลง มาร์โกลองสวมมันดู ทันใดนั้น โลกทั้งใบก็เปลี่ยนไป!
คลองเวนิสที่เคยดูธรรมดา กลับเต็มไปด้วยแสงสว่างสีฟ้าอมเขียว และสิ่งที่น่าตื่นตะลึงที่สุดคือ มาร์โกมองเห็นสิ่งมีชีวิตโปร่งแสงคล้ายน้ำกำลังว่ายวนอยู่รอบๆ เสาเข็มของตึก พวกเขาคือ “ภูตวารี” (Water Sprites) จิตวิญญาณแห่งสายน้ำที่คอยพยุงเมืองเวนิสไม่ให้จมลงไปในทะเล
ทันใดนั้น ภูตวารีตนหนึ่งก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำ เธอมีรูปร่างเหมือนเด็กผู้หญิงที่ทำจากน้ำใสสะอาด “ในที่สุดก็มีมนุษย์มองเห็นพวกเรา!” ภูตวารีร้องด้วยความดีใจ “ฉันชื่อ อควา เธอต้องช่วยพวกเรานะ หน้ากากนั่นคือหน้ากากแห่งความจริงที่หายสาบสูญไป”
อควาเล่าให้มาร์โกฟังว่า “ไข่มุกแห่งกระแสน้ำ” ซึ่งเป็นขุมพลังที่ควบคุมระดับน้ำของเวนิสได้ถูกขโมยไปโดยเงาดำลึกลับ หากไม่ได้ไข่มุกคืนมาก่อนเที่ยงคืนของวันสุดท้ายในเทศกาลคาร์นิวัล น้ำจะเอ่อล้นและจมเมืองเวนิสไปตลอดกาล
“ฉันจะช่วยเธอเอง!” มาร์โกตอบรับอย่างกล้าหาญ แม้เขาจะเป็นแค่เด็กฝึกหัด แต่เขาก็รักเมืองเวนิสมาก
อควาเสกเรือกอนโดลาเวทมนตร์ที่ทำจากแสงจันทร์และเกลียวคลื่นขึ้นมา มาร์โกกระโดดขึ้นเรือโดยยังคงสวมหน้ากากกระจกไว้ อควาทำหน้าที่พายเรือพาเขาลัดเลาะไปตามคลองสายเล็กสายน้อยที่เงียบสงบ หลบหลีกฝูงชนที่กำลังเฉลิมฉลองอยู่บนถนนสายหลัก
มาร์โกใช้หน้ากากกระจกมองหาร่องรอยของเงาดำ หน้ากากช่วยให้เขาเห็นรอยเท้าเรืองแสงสีม่วงที่ติดอยู่ตามกำแพงอิฐเก่าแก่ พวกเขาตามรอยนั้นไปจนถึง “วังโดเจ” (Doge’s Palace) พระราชวังโบราณที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเวนิส
“ร่องรอยหายเข้าไปในห้องใต้ดินของพระราชวัง” มาร์โกกระซิบ ทั้งสองแอบลอบเข้าไปในคุกใต้ดินที่มืดมิดและเปียกชื้น ที่นั่น พวกเขาพบเงาดำลึกลงกำลังพยายามดูดพลังจากไข่มุกแห่งกระแสน้ำที่เปล่งประกายสีรุ้ง
เงาดำนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นภูตแห่งความแห้งแล้งที่ต้องการเปลี่ยนเวนิสให้กลายเป็นฝุ่นผง เมื่อมันเห็นมาร์โกและอควา มันก็เสกพายุทรายขนาดเล็กเข้าโจมตี
“อควา ใช้พลังน้ำของเธอ!” มาร์โกตะโกน อควารวบรวมน้ำจากคลองข้างนอก สร้างกำแพงน้ำขึ้นมาป้องกันพายุทราย แต่น้ำของเธอกำลังจะหมดแรงเพราะขาดพลังจากไข่มุก
มาร์โกนึกถึงสิ่งที่ลุงเคยสอน “แก้วเกิดจากทรายและไฟ แต่ความแข็งแกร่งของมันเกิดจากการหลอมรวม” เขารีบถอดหน้ากากกระจกออก แล้วใช้มันสะท้อนแสงจันทร์ที่ส่องลอดช่องหน้าต่างลงมา แสงจันทร์ที่ผ่านหน้ากากเวทมนตร์กลายเป็นลำแสงหลากสี พุ่งเข้าใส่เงาดำจนมันสลายกลายเป็นเพียงฝุ่นผง
อควารีบคว้าไข่มุกแห่งกระแสน้ำเอาไว้ได้สำเร็จ “เราทำได้แล้ว มาร์โก!”
“รีบเอาไข่มุกไปคืนที่ใจกลางเมืองเถอะ ก่อนเที่ยงคืน!” มาร์โกบอก
ทั้งสองรีบขึ้นเรือกอนโดลาและพายไปยังจัตุรัสซานมาร์โค (St. Mark’s Square) ซึ่งเป็นศูนย์กลางของการเฉลิมฉลอง เสียงหอนาฬิกาเริ่มตีบอกเวลาใกล้เที่ยงคืน
เมื่อนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืนตรง อควาก็ชูไข่มุกแห่งกระแสน้ำขึ้นสู่ท้องฟ้า แสงสว่างสีรุ้งกระจายไปทั่วทั้งเมืองเวนิส ระดับน้ำที่กำลังเอ่อล้นค่อยๆ ลดระดับลงสู่สภาวะปกติ พลุไฟหลากสีสันถูกจุดขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อเฉลิมฉลองการสิ้นสุดของเทศกาลคาร์นิวัล โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าเมืองของพวกเขาเพิ่งรอดพ้นจากวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่
มาร์โกมองดูพลุไฟพร้อมกับอควา เขาไม่ต้องสวมหน้ากากกระจกอีกต่อไปแล้ว เพราะไข่มุกได้มอบพลังให้เขามองเห็นภูตวารีได้ด้วยตาเปล่า
“ขอบใจมากนะ มาร์โก วีรบุรุษแห่งเวนิส” อควายิ้มและลอยกลับลงไปในสายน้ำ
เช้าวันรุ่งขึ้น มาร์โกกลับมาที่โรงเป่าแก้ว เขาตั้งใจฝึกฝนการเป่าแก้วให้เก่งขึ้น เพื่อสร้างสรรค์ผลงานที่สวยงามประดับเมืองเวนิสต่อไป และเขาก็รู้ดีว่า ในทุกๆ สายน้ำของเมืองนี้ มีเพื่อนตัวใสคอยปกป้องเมืองและคอยดูเขาอยู่เสมอ
คติสอนใจ: ความกล้าหาญและความตั้งใจจริง สามารถเอาชนะอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ได้ ไม่ว่าเราจะเป็นเพียงคนธรรมดาตัวเล็กๆ แค่ไหนก็ตาม และมิตรภาพที่แท้จริงสามารถเชื่อมโยงความแตกต่างเข้าไว้ด้วยกันได้เสมอ
