กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เด็กหญิงชื่อดาวมีนิสัยชอบนอนดูดาวก่อนนอนทุกคืน
วันหนึ่งเธอเห็นดาวตกสว่างมากผิดปกติ ตกลงไปทางทุ่งหญ้าหลังบ้าน
เธอวิ่งออกไปและพบดาวดวงเล็กๆ นอนอยู่บนหญ้า กลมและสว่าง เย็นแทนที่จะร้อน
“เธอเป็นไงบ้าง?” ดาวถาม
“ฉันเหนื่อย” ดาวตอบด้วยเสียงเบาๆ “บินมาไกลมาก ผ่านกาแล็กซีหลายร้อย ชมโลกหลายพัน”
“แล้วมาจอดที่นี่ทำไม?”
“เพราะเห็นแสงไฟในบ้านหลังนั้น” ดาวพูด “มันอบอุ่น อยากพักใกล้ๆ”
ดาวนอนลงข้างๆ ดาวบนหญ้า มองท้องฟ้าด้วยกัน
“บอกเรื่องที่เธอเห็นได้ไหม?” ดาวถาม
ดาวเล่าถึงดาวเคราะห์ที่มีแสงสีม่วง ถึงหลุมดำที่กินทุกอย่าง ถึงเนบิวลาที่สวยเหมือนเมฆสีชมพู ถึงดาวแฝดที่โคจรรอบกันตลอดเวลา
ดาวฟังจนตาหนัก
“ง่วงแล้ว” ดาวพูด
“หลับได้เลย” ดาวบอก “ฉันจะนั่งเฝ้าอยู่”
เมื่อดาวหลับตาลง เธอก็หลับตาตามโดยไม่รู้ตัว ฝันถึงการเดินทางในจักรวาลที่ดาวเล่า
เช้ามาดาวหายไปแล้ว บนหญ้ามีแต่รอยกลมเล็กๆ
ดาวยิ้ม เธอรู้ว่าดาวดวงนั้นคงบินต่อไปแล้ว แต่เรื่องราวของมันยังอยู่ในใจเธอ
หลับตาลงนะ… ดาวบนฟ้ากำลังมองลงมา… พักผ่อนเหมือนดาวที่เหนื่อยจากการเดินทาง… ฝันดีคืนนี้…
คติสอนใจ: ทุกคนและทุกสิ่งล้วนต้องการพักผ่อน แม้แต่ดาวในจักรวาลก็ยังเหนื่อย การนอนหลับที่ดีคือของขวัญที่ร่างกายและจิตใจต้องการทุกคืน จงมอบการพักผ่อนที่ดีให้กับตัวเองเสมอ
