กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายชื่อฝันที่มีพลังพิเศษ ทุกเช้าที่เขาตื่นขึ้น เขาจะจำความฝันของทุกคนในบ้านได้ราวกับดูหนังของคนอื่น
เขาเห็นความฝันของแม่ที่อยากกลับไปเรียนหนังสืออีกครั้ง เห็นความฝันของพ่อที่อยากเปิดร้านอาหารเล็กๆ เห็นความฝันของน้องสาวที่อยากมีเพื่อนที่โรงเรียนมากขึ้น
ตอนแรกฝันไม่รู้จะทำอะไรกับสิ่งที่เห็น มันเหมือนรู้ความลับที่ไม่ได้ขอรู้
แต่แล้ววันหนึ่งเขาเห็นความฝันของคุณปู่ที่แก่ชราและป่วยหนัก ปู่ฝันว่าอยากเล่นหมากรุกกับหลานอีกสักครั้งก่อนสายเกินไป
ฝันรีบลงจากเตียง วิ่งไปหาปู่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ริมหน้าต่าง
“ปู่ เล่นหมากรุกกับผมไหมครับ?” เขาถาม
ปู่หันมามองด้วยสายตาสว่างขึ้น “ปู่อยากเล่นมานานแล้ว แต่กลัวหนูไม่มีเวลา”
พวกเขาเล่นกันสามชั่วโมง ปู่หัวเราะมากกว่าที่ฝันเคยเห็นในรอบปี
หลังจากนั้น ฝันใช้พลังของเขาช่วยครอบครัว ไม่ใช่โดยบอกว่าเขารู้ความฝันของใคร แต่โดยทำในสิ่งที่คนรอบข้างอยากได้แต่ไม่กล้าขอ
เขาพาแม่ไปดูหลักสูตรที่มหาวิทยาลัยใกล้บ้าน พาพ่อไปชิมอาหารที่ตลาดนัด ชวนน้องสาวไปงานของโรงเรียนด้วยกัน
ครอบครัวของเขาค่อยๆ มีความสุขขึ้นโดยที่ไม่มีใครรู้ว่าเพราะอะไร
ฝันรู้ว่าพลังของเขาไม่ใช่การรู้ความฝันคนอื่น แต่คือการกล้าทำในสิ่งที่คนอื่นต้องการแต่ไม่กล้าขอ
และนั่นไม่ต้องการพลังพิเศษเลยสักนิด ใครก็ทำได้ถ้าสังเกตและใส่ใจพอ
คติสอนใจ: คนที่รักเราบางครั้งมีความต้องการที่ไม่กล้าพูดออกมา การสังเกตและใส่ใจคนรอบข้าง คือพลังพิเศษที่ทุกคนมีอยู่แล้ว แค่ต้องฝึกใช้มัน
