กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในหมู่บ้านเล็กๆ ของจีน เด็กหญิงชื่อเซียวเหม่ยนั่งดูแม่ทำอาหารอยู่ทั้งวัน
“แม่ ทำไมต้องทำเยอะขนาดนี้” เซียวเหม่ยถาม “เป็ดย่าง ปลาตง เกี๊ยว ทั้งหมดในคืนเดียว”
แม่ยิ้ม “เพราะคืนนี้เป็นคืนสำคัญที่สุดในรอบปี”
คุณปู่นั่งอยู่ที่มุมห้อง ได้ยินก็เรียกเซียวเหม่ยมานั่งข้างๆ
“ปู่จะเล่าให้ฟังว่าทำไม” คุณปู่พูด
เมื่อนานมาก่อน มีสัตว์ประหลาดชื่อเหนียนที่ออกมาจากท้องทะเลทุกสิ้นปี กินวัวควายและข้าวปลาอาหารของชาวบ้าน ชาวบ้านกลัวมากและต้องหนีไปซ่อนในป่าทุกปี
จนกระทั่งวันหนึ่งมีชายชราคนหนึ่งไม่ยอมหนี เขาแขวนกระดาษแดงหน้าประตู จุดประทัดดังๆ และตามไฟทั่วบ้าน
เหนียนเห็นสีแดง ได้ยินเสียงดัง มองเห็นแสงสว่าง ก็กลัวและวิ่งหนีกลับทะเล ไม่กลับมาอีก
“นั่นแหละ” คุณปู่พูด “ทุกสิ่งที่เราทำในตรุษจีน กระดาษแดง ประทัด โคมไฟ อาหารมากมาย ล้วนเป็นการขอบคุณที่เราปลอดภัย และฉลองที่เราชนะความกลัว”
เซียวเหม่ยออกไปนอกบ้านมองดูโคมไฟสีแดงที่แขวนเต็มหมู่บ้าน เสียงประทัดดังขึ้น
เธอยิ้มและวิ่งกลับเข้าบ้านไปช่วยแม่จัดโต๊ะ เพราะบัดนี้เธอรู้แล้วว่าทุกจานอาหารและทุกแสงไฟ คือเรื่องราวของครอบครัวที่เล่าต่อกันมาหลายร้อยปี
คติสอนใจ: เทศกาลและประเพณีแต่ละอย่างมีเรื่องราวและความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่ การเรียนรู้ว่า “ทำไม” ช่วยให้เราเข้าใจและเชื่อมต่อกับรากเหง้าของตัวเองได้ดียิ่งขึ้น
