ในเมืองเล็กๆ ริมแม่น้ำแยงซีของประเทศจีน เดือนมกราคมทุกปีจะมีเทศกาลที่ทุกคนรอคอยมากที่สุด นั่นคือ “เทศกาลโคมไฟ” หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า “หยวนเซียว”
เซี่ยวหลาน เด็กหญิงวัยเก้าขวบ นั่งพับกระดาษสีแดงอย่างระมัดระวังในห้องครัวอบอุ่น ปีนี้เธอตั้งใจจะทำโคมไฟด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก ไม่ใช่โคมไฟธรรมดา แต่เป็นโคมรูปดอกบัว เหมือนที่ย่าเคยสอนไว้ก่อนที่ย่าจะจากไปเมื่อสองปีก่อน
“ย่าบอกว่า โคมดอกบัวจะพาคำอธิษฐานไปถึงสวรรค์” เซี่ยวหลานพูดคนเดียว ขณะใช้กรรไกรตัดกระดาษสีแดงเป็นกลีบดอก
แม่ยืนดูอยู่ห่างๆ ยิ้มเบาๆ แต่ไม่พูดอะไร เพราะรู้ดีว่าปีนี้ลูกสาวมีเรื่องอยากพูดกับย่าในใจ
เซี่ยวหลานใช้เวลาทั้งวันพับและติดกระดาษ โคมค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง กลีบดอกสีแดงสลับทอง ตรงกลางใส่เทียนเล็กไว้ มองดูสวยงามมาก
แต่เมื่อเธอยกขึ้นมาจะทดสอบ ด้านล่างที่ยึดกระดาษไว้หลุดออกมา โคมเกือบพับยุบ เซี่ยวหลานตกใจรีบจับไว้ แต่กระดาษฉีกบางส่วนไปแล้ว
“โคมพัง…” เธอกระซิบ ริมฝีปากสั่น
แม่เดินมานั่งข้างๆ “เซี่ยวหลาน…”
“หนูอยากส่งโคมให้ย่า อยากให้ย่ารู้ว่าหนูคิดถึง” เซี่ยวหลานพูดเสียงแผ่วและน้ำตาก็ไหลออกมา
แม่เงียบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ค่อยๆ หยิบกระดาษสีแดงใหม่ขึ้นมา “ย่าสอนหนูทำโคมรูปอะไร?”
“ดอกบัว”
“แล้วย่าบอกว่าทำไมต้องเป็นดอกบัว?”
เซี่ยวหลานคิดครู่หนึ่ง “เพราะดอกบัวเติบโตในโคลน แต่ยังคงสะอาดและสวยงาม ย่าบอกว่าความรักก็เหมือนกัน ถึงจะเจอเรื่องเศร้า ก็ยังคงบาน”
แม่พยักหน้า “งั้นมาทำด้วยกัน แม่จะสอนรอยต่อที่ย่าสอนแม่อีกที”
พวกเขานั่งทำโคมด้วยกันจนพระอาทิตย์ตกดิน ครั้งนี้แม่สอนให้พับขอบกระดาษให้หนาขึ้น ใช้กาวตรงจุดสำคัญ และผูกด้ายเส้นเล็กยึดไว้ด้านใน
เมื่อกลางคืนมาถึง ริมแม่น้ำเต็มไปด้วยผู้คนที่ถือโคมสว่างไสว เสียงหัวเราะและเพลงลอยอยู่ในอากาศหนาว เซี่ยวหลานจุดเทียนและยกโคมขึ้น
“ย่า… หนูส่งดอกบัวนี้ให้ย่าค่ะ” เธอกระซิบ แล้วปล่อยโคมขึ้นไปในท้องฟ้า
โคมสีแดงทองลอยขึ้นสูงพร้อมกับโคมอีกนับร้อยที่แล่นขึ้นไปในคืนเดียวกัน ท้องฟ้ากลายเป็นสวนดอกไม้ที่เปล่งแสงอบอุ่น
“ย่าเห็นแล้วแน่ๆ” แม่กอดบ่าเซี่ยวหลาน
เซี่ยวหลานยิ้มพร้อมน้ำตา “ขอบคุณที่สอนหนูนะคะแม่”
“แม่ก็ขอบคุณที่ทำให้แม่นึกถึงย่าอีกครั้ง” แม่บอกเบาๆ
สองแม่ลูกยืนดูโคมลอยหายไปในท้องฟ้า ความเศร้าและความรักปนกันอยู่ในอากาศหนาว เป็นคืนเทศกาลโคมไฟที่งดงามที่สุดในความทรงจำของเซี่ยวหลาน
คติสอนใจ: ประเพณีและวัฒนธรรมของบรรพบุรุษเป็นสะพานเชื่อมความรักระหว่างคนรุ่นต่อรุ่น ไม่ว่าคนที่เรารักจะอยู่ที่ไหน ความรักและความระลึกถึงจะเดินทางไปถึงพวกเขาได้เสมอ
